HOME >
Hashimoto na de bevalling
In januari 2007 ben ik bevallen van een prachtige zoon. Dat kan ik nu zeggen maar zo voelde ik het vlak na de bevalling helemaal niet. Mijn roze wolk bleef weg. Ik herkende mezelf totaal niet meer. Ik was verschrikkelijk moe en had totaal geen energie. Verder had ik erg negatieve gevoelens en kreeg ik paniekaanvallen. Dit terwijl ik altijd een hele energieke en positieve jonge vrouw was geweest.
Lees verder>
De achtbaan die het leven heet
Het is nu zondag, een paar dagen nadat ik het goede nieuws heb gehoord. En ik verkeer in een soort van staat van algehele verbijstering. In plaats van een vreugdevol dansje in de kamer, zit ik als een leeg gelopen ballon op de bank en voel eigenlijk geen blijdschap, voel eigenlijk helemaal niets. Heb er uitgebreid over gesproken met L. en ben tot een aantal inzichten gekomen. Hieronder volgen er een paar.
Hoe het met de oogziekte en mij ging
In dit stukje wil ik mijn ervaringen met de ziekte van Graves meegeven; met name aan patienten die nog niet genezen zijn wil ik graag mijn verhaal vertellen met betrekking tot mijn goede herstel van Graves.
lees verder>
Mijn leven met Hashimoto
Sinds ongeveer 1998 ben ik lid van de Schildklierstichting. Sindsdien lees ik verhalen van mensen die problemen hebben (gehad) met afwijkingen aan de schildklier. Al een aantal jaar loop ik rond met de gedachte om over mijn eigen ervaringen te schrijven. Reden dat ik het steeds niet heb gedaan is dat ik me vaak wel, maar ook heel vaak niet herken in de verhalen. Lees verder >
01:08 uur 02-03-08
Midden in de nacht. De nacht van mijn leven natuurlijk. 'Mijn leven' dat zijn de woorden die ik voor mijzelf vaak herhaal. Want mijn leven is verbonden aan een persoon die Anita heet. Een persoon die van shoppen houdt, maar nu geen winkel kan vinden, waar een nieuwe schildklier verleidelijk ligt in de etalage van de outletstore De Maakbare Mens.
Schildklier, vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Na vijf miskramen, twee voldragen zwangerschappen, twee bevallingen, twee kinderen, eerst een meisje en toen een jongen en twee borstvoedingsperioden maak ik de balans op in dit ervaringsverhaal.
Slikt u genoeg schildklierhormoon?
Op de oproep ‘Slikt u genoeg schildklierhormoon’ in het in het Schildklier Magazine van september van 2008 druppelden nog enkele reacties binnen. Lees verder >
The Battle – vervolg
In het juninummer (2008) van het Schildklier Magazine deed Daisy van der Broek verslag van haar ‘battle’ met haar schildklier. Als gevolg op haar aansprekende ervaringsverhaal werd Daisy overstelpt met reacties.
Mijn schildklier en ik – the battle
“Jij bent niet normaal.” Dit schreeuwde een ex-vriendje naar me tijdens een romantisch weekendje in Frankrijk. Helemaal ongelijk kon ik hem niet geven. Ik stond immers met mijn koffer klaar om midden in de nacht naar het eerste het beste treinstation te gaan vanwege een knallende ruzie over iets onbenulligs.
Een andere invalshoek …
Graag wil ik vertellen over mijn ervaring met de schildklier en hoe ik ermee ben omgegaan. De reden dat ik dit wil delen is dat ik het betreur dat er mensen zijn die, mijns inziens, onnodig lijden. Het zou geweldig zijn als ik iemand kan helpen met mijn verhaal.
‘Getekend voor het leven’ – Leren leven met het MEN 2a-syndroom
Mijn naam is Jacqueline Venneman. Ik ben 32 jaar. Ik ben een moeder van twee dochters, één van 4 jaar en één van 1 jaar en leerkracht op een basisschool. Toen ik 34 weken zwanger was van mijn tweede kind kreeg ik te horen dat ik mogelijk draagster was van het zeldzame MEN 2a-syndroom: een erfelijk syndroom dat kanker veroorzaakt in de schildklier, bijschildklieren en bijnieren. Er bestaan verschillende typen van het MEN-syndroom, een type 1 en type 2. Type 2 kan weer opgesplitst worden in 2a en 2b.
Chronisch ziek en jong; ik kies voor het leven! En jij?
Sinds mijn geboorte kwakkel ik met mijn gezondheid. Vanaf mijn zestiende levensjaar stapelden (vage) gezondheidsklachten zich op. Deze werden niet (h)erkend, en afgewimpeld onder het mom van stress en aanstelleritus. Mijn grenzen heb ik steeds verlegd, totdat ik op was en niet meer verder kon. In mijn twintigste levensjaar (19 jaar) werd de diagnose hypothyreoïdie gesteld. Lees verder>
Schildklierziekte en/of falend immuunsysteem?
Normaal denk ik zelden aan mijn schildklierziekte (hypothyreoïdie) en leef ik een stabiel bestaan. Prijs ik me gelukkig wanneer ik artikelen in dit magazine lees van andere patiënten en dan besef ik dat het ook anders kan gaan. Ook ik heb wel mijn portie gehad, maar ik heb er tot dusver nooit iets voor hoeven laten. De laatste tijd word ik echter wat meer geplaagd door restklachten en merk ik dat mijn gedachten vaker door die falende schildklier bepaald worden dan ik eigenlijk wil.
Te veel Thyrax …
Vanaf 1991 ben ik schildklierpatiënt. Na enkele maanden instellen van de hoeveelheid Thyrax werd ik ingesteld op 275 mcg Thyrax en vervolgens verwezen naar de huisarts. In het begin werd er nog regelmatig getest, maar na verloop van tijd niet meer en liet ik zelf af en toe bloedprikken om te testen. Soms kreeg ik van de apotheek te horen dat ik wel heel veel Thyrax gebruikte, maar dan vertelde ik dat ik zo was ingesteld door de internist.
Lees verder>
De leegte voorbij
Mijn naam is Karina. Ik ben 37 jaar, getrouwd en heb een zoontje van 3 jaar. In 2001 ben ik naar mijn huisarts gegaan met veel vage klachten. Omdat ik last had van hartkloppingen, onregelmatige hartslag, onrust, angsten en vermoeidheid werd mijn bloed getest.
Die klierende klier!
Gerry Reinink, werkgroeplid Overijssel/Gelderland, vertelde haar ervaringen op een symposium voor endocrinologieverpleegkundigen. Gerry is 57 jaar, gehuwd, moeder van een zoon van 36 en een dochter van 33 en oma van drie, bijna vier kleinkinderen.
Lees verder >
Twee keer dezelfde ervaring met T3 en T4
In 1987 is bij mij de schildklier verwijderd omdat er kanker was geconstateerd.
Dit betekende vervangend schildklierhormoon slikken. Ik ben begonnen met alleen T4, zoals toen gebruikelijk was. In die periode was men ervan overtuigd dat dit de beste oplossing was. Het lichaam zou voldoende T4 in T3 omzetten, zodat de TSH-waarde de juiste waarde zou krijgen om een kankerrecidief te voorkomen. Lees verder >
|
