Op zich lukte dit ook wel, maar ik had veel lichamelijke klachten:

• een duf hoofd
• spierpijn
• droge huid
• droge ogen en weinig speeksel
• een algeheel gevoel van “wegzakken”, alsof ik langzaam doodging.

Na enkele jaren getobd te hebben kwam de behandelend arts met het voorstel om een combinatiepreparaat van T4 en T3 te gaan gebruiken. Hiervan knapte ik aardig op, maar de meeste klachten waren nog aanwezig.

Na een jaartje deze pillen te hebben gebruikt vroeg ik of ik een proef kon doen met thyreoïdumpoeder, de substitutietherapie die vóór 1987 gebruikelijk was maar inmiddels in onbruik was geraakt. In de capsules zit een combinatie van T4 en T3, gemaakt van dierlijk schildkierhormoon. Het lastige van deze behandeling is dat je, na elke nieuwe voorraad capsules te hebben aangebroken, drie weken later moet controleren of “de cijfertjes nog kloppen”. Deze capsules bevatten niet altijd dezelfde werkzame bestanddelen.

Het kostte wat gezoek om de juiste dosis te vinden en toen de arts en ik op hetzelfde moment bedachten dat de toevoeging van een beetje (synthetisch) T4 de oplossing zou kunnen zijn. Daarna was de TSH-waarde in orde.

De droge ogen was ik binnen 2 weken kwijt en ook de hoeveelheid speeksel werd beter. De spierpijnen werden minder erg en mijn hoofd werd minder duf.

Deze capsules heb ik 15 jaar geslikt voordat vorig jaar opeens de TSH begon te stijgen.

Na een bezoek bij een endocrinoloog moest ik extra T4 gaan erbij gaan innemen. Tot mijn verbazing keerden binnen een paar dagen de lichamelijke klachten terug. Ik had veel minder traanvocht, mijn hoofd werd duffer en de spierpijnen werden veel erger.

Na deze klachten gemeld te hebben kreeg ik als toevoeging T3 erbij en zie daar: de klachten verminderden binnen een paar dagen. Mijn conclusie: in mijn lichaam gaat de omzetting van T4 naar T3 minder goed dan verwacht wordt. Een aanvulling met T3 – verhouding T4/T3 van 2/3 en 1/3 – is voor mij de oplossing!