Chronisch ziek en jong; ik kies voor het leven!  En jij?

Sinds mijn geboorte kwakkel ik met mijn gezondheid. Vanaf mijn zestiende levensjaar stapelden (vage) gezondheidsklachten zich op. Deze werden niet (h)erkend, en afgewimpeld onder het mom van stress en aanstelleritus. Mijn grenzen heb ik steeds verlegd, totdat ik op was en niet meer verder kon. In mijn twintigste levensjaar (19 jaar) werd de diagnose hypothyreoïdie gesteld.

Hypothyreoïdie, een traagwerkende schildklier. De symptomen, diagnose, en behandeling, kennen we als schildklierpatiënt(e) waarschijnlijk allemaal. Maar is hypothyreoïdie niet meer dan alleen een medische definitie? Hypothyreoïdie, ziek zijn, is niet te beperken tot alleen een medische definitie van symptomen, diagnose, en behandeling. Ziek zijn betekent ook een verstoring van relaties.

Een vreemde

De eerste relatie die wordt verstoord, is de relatie tot het eigen lichaam. Ik was een vreemde in mijn eigen lijf en geest geworden. Mijn lijf deed niet meer wat ik wilde, was vermoeid, traag, stroef en opgezwollen, deed pijn. Mijn mooie haardos viel gedeeltelijk uit, mijn altijd sterke nagels brokkelden af, en mijn huid was bleek en schilferig. In de spiegel kijken vond ik een verschrikking. Wie was die mens in de spiegel; IK? Nee …

Mijn geest die altijd zo opgewekt, scherp en helder was, zat vol met watten, was vermoeid, traag, vergeetachtig, depressief, en apathisch. Dingen die normaal voor me waren, zoals een boek lezen of een telefoongesprek voeren, werden nu een soms haast onmogelijke opgave.

De relatie tot je eigen omgeving wordt ook anders. Eerst stond ik in de bloei van mijn leven; net klaar met de middelbare school, een nieuwe studie, op kamers in de grote stad, op eigen benen leren staan. Doordat ik ziek werd kon ik een tijd niet meer studeren, kon ik een tijd niet meer op eigen benen leren staan. Ik ging weer bij mijn ouders wonen. Alles stond voor mij stil voor even, hoewel de wereld gewoon door draaide.

De relatie tot je medemensen verandert ook. Binnen het gezin werd ik het kind dat ziek is en zorg nodig heeft. Mijn relatie met mijn toenmalige vriend heb ik verbroken; hij wist zich geen raad met de situatie, het werkte gewoon niet meer tussen ons. Veel vriendinnen vonden het ook lastig, maar bleven ondanks dit contact met me zoeken. Ik werd bezocht in plaats van dat ik op bezoek ging. Enkele ‘vriendschappen’ ben ik kwijt geraakt, maar ik kreeg er gelukkig ook weer nieuwe voor terug.

Helderheid

Hans Bouma heeft een mooi gedicht geschreven met als titel Helderheid. Dit gedicht omvat in weinig woorden mijn ervaring omtrent mijn ziektetijd.

De in het gedicht genoemde hand verwijst naar het moment dat het tot me doordrong dat ik chronisch ziek ben. Deze bewustwording opende de weg tot genezing. Genezing betekent hier niet fysiek gezond worden. Zo kun je ook fysiek gezond verklaard worden zonder genezen te zijn; de breuk met lichaam, omgeving, medemensen is dan nog niet verwerkt, is dan nog niet hersteld. Ziekte kan je ook beleven als fataliteit, als noodlot: ik zit vast en kom niet meer verder, ik kan slechts nog treuren. Voor deze laatste optie kies ik niet; chronisch ziek zijn is voor mij een opgave; een leren omgaan met, een leren accepteren, een vallen en opstaan, een leren kennen van grenzen, kortom een proces.

Studie opgepakt

Een half jaar na de diagnose heb ik mijn studie opgepakt en ben ik weer op kamers gegaan. Het eerste jaar was best moeilijk, ik was nog niet goed ingesteld. Maar met een goede portie doorzettingsvermogen, met de steun van dierbaren, en het hebben van een doel, kom je een heel eind. Ik leidde een normaal en rustig studentenleven. Ik haalde mijn vakken, werkte naast mijn studie, sprak vaak af met vrienden.

Tweeënhalf jaar na de diagnose waagde ik de sprong en vertrok met een Erasmus-beurs op zak naar het buitenland voor een half jaar studie. Dit was al lange tijd een droom van me. Het was een onvergetelijke mooie en leerzame ervaring! Ondanks dat het fysiek met me weer minder ging.

Ik was nu niet hypo maar licht hyper; bij terugkomst werd mijn dosis Thyrax iets verlaagd. Ook kampte ik met een chronisch ontstoken keel; mijn amandelen werden operatief verwijderd. Dit was mijn derde operatie gedurende mijn studie. De eerste twee operaties betrof de verwijdering van een cyste uit mijn sinusholte. Tot op de dag van vandaag gebruik ik ontstekingsremmende neusspray en heb vaak last van een voorhoofdsholteontsteking.

Bachelor

Drieënhalf jaar na de diagnose, een mijlpaal; ik haal mijn bachelorgraad; de eerste drie jaar van mijn studie zijn afgerond! Ik ontmoet een leuke jongen, met wie ik een fijne, liefdevolle en duurzame relatie krijg. Dan volgt een dal; raak verstrikt in een winterdepressie, krijg te horen dat ik PCOS heb. Ook blijkt dat de dosis Thyrax weer iets omhoog moet. Ik loop weer een jaar studievertraging op, maar pak de draad snel weer op. Een reis naar Istanbul, en de deelname aan een twee weken durend seminar in Wenen gaf me weer moed en kracht.

Samenwonen

Vierenhalf jaar na de diagnose, en ik ga samenwonen met mijn vriend! Ik heb last van mijn darmen, ze zijn erg prikkelbaar en er komt bloed mee met de ontlasting. Van dit laatste schrik ik; mijn moeder overleefde op jonge leeftijd (40) darmkanker en heeft collitus ulcerosa. Na een inwendig darmonderzoek blijkt er niets ernstig aan de hand te zijn; gewoon een prikkelbare darm en een aambei. Mijn leven kabbelt door, ik geniet er met volle teugen van! Ook al ben ik vaak en snel vermoeid.

Nu, ongeveer vijfenhalf jaar na de diagnose, is een jaargenote en vriendin van me afgestudeerd precies binnen de zes jaar tijd die voor een studie theologie staat. Ik hoop binnen twee jaar ook af te studeren, dit is mijn streven en doel. Ik wil geestelijk verzorger/pastor in de gezondheidszorg worden. Binnenkort begin ik aan mijn stagejaar. Eindelijk de praktijk in, ik verheug me hier echt op.

Ik kies voor leven!

Ik ben benieuwd wat de toekomst me gaat brengen. Ik heb ervaren hoe relatief en kwetsbaar het leven kan zijn. Maar een ding ben ik zeker over, wat er ook gebeurt; ik kies voor het leven! En Jij?

Studente theologie (24)

Dit verhaal is gebaseerd op mijn eigen ervaring en toegeëigende collegestof en literatuur door de jaren heen.

Reacties zijn welkom via dit formulieren vul in bij onderwerp: Studente theologie