Op zoek naar lotgenoten om eens ervaringen uit te wisselen?
Doe je verhaal en stuur het naar de redactie met het formulier.
Wil je reageren? Klik op de naam onder een ervaringsverhaal en reageer.Of gebruik het formulier en vermeld duidelijk voor wie je reactie is.Alleen dan wordt je reactie doorgestuurd.
Uitslag: extreem hyperSinds drie maanden ben ik er achter dat ik last heb/heb gehad van een
hyperthyroïdie. Heel waarschijnlijk heb ik het al jaren, want de uitslag
was extreem hyperthyroïdie. Ook kon ik maar al te goed die slopende
symptomen van deze aandoening beamen.
Lees verder >
Een kans die je maar 1x krijgt!In november 2009 is mijn opa overleden en dat bleek nogal een
gigantische klap voor mij te zijn. Namelijk sinds die tijd was/ben ik
niet meer in staat om te werken. En dat voor iemand van 27 jaar die
altijd op pad was en nooit thuis is dat een enorme shock! Van 80 uur per
week naar 0!
Trage schildklier Zou zo graag weer kunnen genieten van een concert of een drukke verjaardag zonder de straf dezelfde of de volgende dag ... Onthouden van dingen die belangrijk zijn voor mij en mijn geliefden ... Maar vooral: een boekje leuk en vloeiend kunnen voorlezen aan het eind van de dag aan mijn mooie prinses ... (l)
Lees verder >
Eet om te functioneren - functioneer niet om te etenMijn naam is Wilco, ik ben 44 jaar en al lang een schildklierpatiënt. Een jaar geleden gebruikte ik 175 mcg thyrax en stond ik volgens mijn internist goed ingesteld. Maar waarom voelde ik me dan zo beroerd? Soms lukte het me om me na een middagslaapje een paar uur goed te voelen, maar echt vooruitgang zat er niet in. Nu anderhalf jaar later gebruik ik 75 mcg thyrax en ben ik volgens mijn internist ook goed ingesteld en voel ik me echt veel beter.
Lees verder >
Help – Is er iemand die mij kan adviseren of begeleiden?Ik heet Janny. Sinds mijn man en maatje eind augustus vorig jaar is overleden, ben ik erg bang geweest voor de gevolgen van alle stress en verdriet voor mijn schildklier. Aanvankelijk leek het goed te blijven gaan maar sinds een paar maanden klopt het niet meer wat ik voel en beginnen ook de waarden in het bloed op te lopen.
Lees verder >
Polyglandulair autoimmuun syndroomMijn naam is Margreet. Jaren heb ik er over gedacht om dit op papier te zetten en eindelijk heb ik het dan gedaan en het heeft me veel moeite gekost. Volgens mij ben ik nog de helft vergeten maar dat komt omdat het al zolang duurt en het je leven is geworden. Je weet niet beter en vergeet, dat is ook maar goed.
Lees verder >
Mijn strijd met hypothyreoïdieIk weet inmiddels drie jaar dat mijn schildklier te traag werkt en gebruik nu ook bijna drie jaar 75 mcg Euthyrox. En ook ik kan me bij al die anderen aansluiten wat betreft de aanhoudende klachten die hierbij horen. Ook mijn huisarts kijkt niet verder dan de waarden en luistert niet naar mijn klachten. Ik ga nu zelf actie ondernemen en ga morgen naar een andere arts. Een arts die wel naar mij en mijn klachten luistert en ook daar vanuit behandelt en niet alleen naar de waarden kijkt. Ik hoop dat alle anderen verder kijken en zelf beslissen over hun leven en lichaam ...
Met groet,
Ingrid
Na vier jaar instellen voel ik me nog vaak rotIk heet Mariska en ik ben een jonge moeder van bijna 32 met vier
heerlijke dochtertjes. Ik ben al vier jaar bezig met instellen! En nog
voel ik me vaak rot ondanks het innemen van 200 mcg thyrax.
Lees verder>
Mijn vriend HashimotoWanneer mijn klachten begonnen, weet ik eigenlijk niet
precies. Ik heb er niet zo op gelet. Tot ik op zeker moment op het punt stond
te exploderen, zo vol voelde mijn buik en de zuurremmers waren niet aan te
slepen. Moe was ik ook en de trap oplopen werd een ware uitdaging. Mijn gezicht
was opgeblazen, mijn huid gortdroog, mijn haar leek wel touw en viel enorm uit.
Voor mijn omgeving was ik niet te genieten, ik knorde en gromde en had daarna
altijd ontzettend spijt.
Lees verder>
Hallo!!
Mijn naam is Marjolein. Ik ben 24 jaar oud en heb de
ziekte van hashimoto. Deze ziekte heb ik, volgens de artsen, opgelopen tijdens
mijn kraamtijd in januari 2008.
Lees verder>
Mijn ervaring met trainen op 'hoogte'
In 2004 werd bij mij de diagnose Hashimoto gesteld en vielen ineens allerlei verschijnselen op hun plaats. Volgens de huisarts was dit een auto-immuunziekte waar je, als je trouw je pilletjes blijf slikken, goed mee kunt leven en oud worden. Goed, dat oud worden heb ik niet geheel zelf in de hand, ik ben nu 42, maar dat 'goed mee kunnen leven' …
Lees verder>
Mijn verhaal ...Mijn naam is Hanneke en ik woon met mijn twee zoons van 20 en bijna 19. Ik ben 51 jaar en heb een LAT-relatie. Ben werkzaam in het onderwijs. Sinds maart 2005 had ik een knobbel in mijn hals. Ik ben naar de internist geweest en die heeft de gebruikelijke onderzoeken gedaan; bloed, echo en punctie. Bij controle feliciteerde de internist mij, het ging om een 'goedaardige' knobbel.
Lees verder>
Bewegen doet goed ... maar hoe dan?Anna vertelt over haar positieve ervaringen met bewegen. Aan bod komen boeken en artikelen waar zij veel baat bij heeft. Anna heeft de ziekte van hashimoto en kampt met restklachten. Directe aanleiding om het thema 'bewegen doet goed' waren de verhalen in het Schildkliermagazine van Ilja (juni 2009) en Suzanne Middeljans (juni 2007).
Lees verder>
Wandelend door het levenSuzanne is 62 jaar en slikt sinds haar 18e jaar al Thyrax vanwege haar hypothyreoïdie. Haar hypofyse werkt niet. Twaalf jaar geleden is ontdekt dat ze botontkalking heeft. Na jaren van schommelingen heeft ze de juiste medicatie ontdekt. Maar ook vond ze een andere remedie die ze lezers met hypothyreoïdie en botontkalking aanraadt: wandelen! Na een van haar wandeltochten in 2007 schreef ze haar verhaal, nu is er een vervolg.
Lees verder>
PelgrimstochtIk heet Jacqueline en ik ben 45 jaar. Na mijn opleiding ben ik in 1990 als stewardess gaan werken werken. Dat heb ik met veel plezier en energie gedaan. In september 1993 werd ik echter ziek. Na een periode van onzekerheid en fysiotherapie werd in december 1993 de diagnose hypothyreoïdie gesteld. Toen ik in februari 2007 een longembolie kreeg en voor mijn herstel veel wilde lopen, wist mijn man Leo wel een interessante route: naar Santiago de Compostela.
Lees verder>
In januari 2007 ben ik bevallen van een prachtige zoon. Dat kan ik nu zeggen maar zo voelde ik het vlak na de bevalling helemaal niet. Mijn roze wolk bleef weg. Ik herkende mezelf totaal niet meer. Ik was verschrikkelijk moe en had totaal geen energie. Verder had ik erg negatieve gevoelens en kreeg ik paniekaanvallen. Dit terwijl ik altijd een hele energieke en positieve jonge vrouw was geweest.
Het is nu zondag, een paar dagen nadat ik het goede nieuws heb gehoord. En ik verkeer in een soort van staat van algehele verbijstering. In plaats van een vreugdevol dansje in de kamer, zit ik als een leeg gelopen ballon op de bank en voel eigenlijk geen blijdschap, voel eigenlijk helemaal niets. Heb er uitgebreid over gesproken met L. en ben tot een aantal inzichten gekomen. Hieronder volgen er een paar.
Midden in de nacht. De nacht van mijn leven natuurlijk. 'Mijn leven' dat zijn de woorden die ik voor mijzelf vaak herhaal. Want mijn leven is verbonden aan een persoon die Anita heet. Een persoon die van shoppen houdt, maar nu geen winkel kan vinden, waar een nieuwe schildklier verleidelijk ligt in de etalage van de outletstore De Maakbare Mens.
