Bij hyperthyreoïdie maakt de schildklier te veel schildklierhormoon. Vaak wordt het een snelle of snel werkende schildklier genoemd. Soms is de hyperthyreoïdie tijdelijk. De schildklier gaat daarna weer normaal werken. Het komt ook voor dat hij daarna te weinig hormoon maakt (hypothyreoïdie). Soms ontstaat hyperthyreoïdie door overmatig gebruik van jodium (o.a. kelp).

Hyperthyreoïdie

Klachten

Veel klachten zijn niet typisch voor een schildklieraandoening. Ze komen ook voor bij andere aandoeningen. Dit maakt het voor de arts moeilijk een diagnose te stellen op basis van de klachten. Als meer klachten aanwezig zijn, is er wellicht sprake van een schildklieraandoening. Het is dan aan te raden een bloedonderzoek te laten doen. Alleen een bloedonderzoek geeft aan of de schildklier zorgt voor deze klachten.

Behandeling
Hyperthyreoïdie wordt behandeld met medicijnen, radioactief jodium en/of een operatie. Voor welke behandeling gekozen wordt, hangt af van de ziekte, de ernst en/of aanwezigheid van de oogziekte en natuurlijk de wens van de patiënt.

Bronnen/meer informatie

    • De brochures 07 Hyperthyreoïdie en 02 Hypothyreoïdie

Overzicht hyperthyreoïdie

Hieronder staat een uitgebreid overzicht van soorten hyperthyreoïdie. De ziekte van Graves komt het vaakst voor.

      • Ziekte van Graves
      • Graves’ oftalmopathie (oogziekte)
      • Toxisch multinodulair struma/toxisch adenoom - Ziekte van Plummer
      • Subacute thyreoïditis – ziekte van Quervain
      • Stille thyroïditis
      • Zeldzame vormen van hyperthyreoïdie
      • Thyreotoxische crisis (of schildklierstorm)